|
Het eerste weekend van
Oktober stond in het teken van het jaarlijks terugkerende
studieweekend van de band. Om het jaar gaan we ergens heen om in een
heerlijk ontspannen atmosfeer onze nieuwe stukken in te studeren en
het andere jaar blijven we in Vlaardingen, in onze korpszaal en is
er een gastdirigent. Dit jaar was de Leger des Heils componist
Andrew Blyth uit Engeland onze
gast. Andrew heeft zich bewezen als cornettist in de International
Staff Band, muzikaal leider van de International Staff Songsters en
meest recentelijk als kapelmeester van de Enfield Citadel Band. In
het dagelijks leven werkt hij als Assistent Territorial Music
Director, en is hij verantwoordelijk voor het uitbrengen van de
Leger des Heils muziek journals.
Al snel na de start
op zaterdagochtend had hij in de gaten dat dit geen 'gewone' band
betrof maar dat wij niet alleen voor (hopelijk) een bepaalde
muzikale kwaliteit staan, maar ook voor een hoop lol en
gezelligheid, en niet te vergeten de heerlijke hollandse
nuchterheid, doe maar normaal, dan doe je gek genoeg!
De muziekstukken
stonden vooral in het teken van het komende concert met de Amsterdam
Staff Songsters op 13 december a.s (klik
hier voor kaart-reservering!). Dit betekende een
ongekende hoeveelheid nieuwe muziek, en vooral veel, héél veel
'toeteren'. We zijn veel gewend wanneer het aankomt op veel muziek
maken dus probeerden wij op onze beurt de gastdirigent een beetje
uit zijn tent te lokken door hem vooral duidelijk te maken dat het
zoveel eigenlijk niet was ;-)
Voor de inwendige
mens werd goed gezorgd, naast voldoende koffie en thee, met allerlei
'koek-assorti' (een traditie in ons studieweekend) en een
uitstekende chinese maaltijd werd de zaterdag zeer moe (aan de
lippen) maar zeer voldaan afgesloten.
De zondag werd
begonnen met de ochtenddienst, waarin Andrew Blyth vertelde dat het
woord Genade (Grace) als een rode draad door zijn leven loopt. In de
dienst speelden we Solidarity, An Irish Blessing (beide stukken
hebben we ook in de trouwdienst van Hans en Nelleke gespeeld) en een
nieuw muziekstuk 'Grace' van Ralph Pearce, een Welshman die nu in
Amerika woont en werkt.
De rest van de dag
bestond voornamelijk uit nòg meer repeteren, en ik denk dat de
meeste muziekstukken voor het kerstconcert er al behoorlijk
inzitten. Wat opviel was dat Andrew niet op de muzikant speelde maar
duidelijk naar het groter geheel keek, dus niet moeilijk deed als
iemand een foute noot speelde (al kwam dit BIJNA niet voor ;-) of
iets dergelijks, maar duidelijk aan het complete stuk als zodanig
werkte, erg fijn. Een goede dirigent, en de band kleefde als het
ware aan zijn dirigeerstok.
De dag werd
afgesloten met een bedankje aan Andrew, en er werd hem diverse
kado's overhandigd, inclusief onze CD.
SKjr
|
|
